Sibusiso
Door: Marjolein
Blijf op de hoogte en volg Marjolein
18 Oktober 2004 | Tanzania, Arusha
In het zweet (het is best warm) ontwaak ik uit mijn Afrikaanse droom. Maar ik knipper nog even met mijn ogen, hoor het lawaai op straat en bedenk me dat dit meer dan werkelijkheid is. En het is lunchtime, altijd prettig. Dus ik besluit beneden wat te eten en me in te laten lichten hoe ik bij De SIBUSISO kan komen. Want ik kan niet wachten om de instelling met eigen ogen te zien en de cheque te overhandigen.
De reisorganisatie (Victoria Expeditions) die onder het hotel zit regelt een taxi en voila! Rond 2 uur arriveer ik op de plek waar ik het allemaal voor heb gedaan.
De weg ernaar toe is al adembenemend...
Ik wordt omhelsd en welkom gekust door een meisje van een jaar of acht. Het voelt meteen vertrouwt, het lijkt alsof we elkaar al jaren kennen en ze wil me dan ook niet meer loslaten en ik haar ook niet ;-)
De adm. medewerker, Epifania is zeer gastvrij en leidt me meteen rond. Wow, wat is dit een prachtige omgeving voor deze kinderen en hun ouders!
Ik vang een glimp op van een aantal kinderen, moeders, de therapie-, slaap-, en eetruimte, de boerderij, de speeltuin etc. etc. Ook ontmoet ik Jolien, vrijwillige ergotherapeute en zij verblijft in een klein huisje op het park.
Wat een indrukken! Helaas zijn de eigenares (Atty Hammer) en de manager (Angelus) niet aanwezig om de cheque aan te overhandigen, maar iedereen is zo enthousiast dat ze vragen of ik de week erna een paar dagen wil verblijven! Goeie Mar!
Dus besluit ik terug te gaan naar de stad en een week later terug te komen.
De reisorganisatie (Victoria Expeditions) die onder het hotel zit regelt een taxi en voila! Rond 2 uur arriveer ik op de plek waar ik het allemaal voor heb gedaan.
De weg ernaar toe is al adembenemend...
Ik wordt omhelsd en welkom gekust door een meisje van een jaar of acht. Het voelt meteen vertrouwt, het lijkt alsof we elkaar al jaren kennen en ze wil me dan ook niet meer loslaten en ik haar ook niet ;-)
De adm. medewerker, Epifania is zeer gastvrij en leidt me meteen rond. Wow, wat is dit een prachtige omgeving voor deze kinderen en hun ouders!
Ik vang een glimp op van een aantal kinderen, moeders, de therapie-, slaap-, en eetruimte, de boerderij, de speeltuin etc. etc. Ook ontmoet ik Jolien, vrijwillige ergotherapeute en zij verblijft in een klein huisje op het park.
Wat een indrukken! Helaas zijn de eigenares (Atty Hammer) en de manager (Angelus) niet aanwezig om de cheque aan te overhandigen, maar iedereen is zo enthousiast dat ze vragen of ik de week erna een paar dagen wil verblijven! Goeie Mar!
Dus besluit ik terug te gaan naar de stad en een week later terug te komen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
